Buitengewone leerlingen met succes op stage

“Elke leerling de juiste stageplek: niet vanzelfsprekend, maar zó nodig als voorbereiding op de arbeidsmarkt. Praktijkleraar Els vertelt hoe zij haar buitengewone leerlingen klaarstoomt met praktijklessen op verplaatsing als opstap naar hun échte stage. Els Wouters, praktijkleraar logistiek OV3, GIBBO Galbergen: “25 jaar geleden stond er 1 bed in mijn klas. Lakens vouwen volgens de regels van de kunst, koken, elke dag hetzelfde blokje met de rolstoel rijden: weinig uitdagend voor mijn OV3 -leerlingen. En lastig voor mij om dat een schooljaar lang boeiend te houden.” “Bovendien ver weg van de praktijk waar mijn buitengewone leerlingen tijdens hun stage landden. Dat zorgde voor veel frustratie, zowel bij leerlingen als bedrijven. Om de overstap naar de arbeids­markt soepeler te laten verlopen, wilden we leerlingen meer echte praktijkervaring bieden. Daarom kozen we voor praktijklessen op verplaatsing .” Els Wouters, praktijkleraar: “Praktijklessen op locatie bieden meer ruimte om te observeren en te oefenen. En levensechte aanknopingspunten.” Oefenruimte Els Wouters: “3 dagen per week trek ik met mijn zesdejaars naar een werkplek in de buurt: het ziekenhuis . Patiënten naar het operatie­kwartier of radiologie brengen, dat is meer dan een bed voortduwen. Komt er ook bij kijken: een checklist overlopen, een bed ontsmetten, chemo of bloed wegbrengen. Dat zijn geen vanzelfsprekende routines.” “Stap voor stap krijgen mijn leerlingen het werk van een logistiek medewerker onder de knie. Met meer ruimte om te observeren en te oefenen dan tijdens een zelfstandige stage. En levensechte aanknopingspunten om tijdens de lessen bij te sturen wanneer iets niet meteen lukt.” “Is deze leerling gemotiveerd? Zet die door, ook als het even moeilijk loopt? Hoe werkt die samen? Is die vriendelijk en beleefd? Hoe zelfstandig voert die taken al uit? De resultaten noteren we op het attituderapport . De sterktes en werkpunten bespreken we tijdens de klassenraad . Met een advies of de leerling klaar is om in zijn eentje de echte stage aan te vatten.” Zo schoon als een leerling drempels overwint Els Wouters praktijkleraar “Met meer dan 20 uur praktijk per week ken je je leerlingen natuurlijk door en door . Trajecten bespreken we vaak lang vooraf al met ouders. Maar als het nodig is, stellen we de stage uit of schroeven we het aantal stagedagen nog terug. Of bekijken we met de stageplek net of er ruimte is voor meer. Zelfs als die leerling het intussen op school wat minder doet. Want als een leerling zich op stage keer op keer bewijst, wie zijn wij dan om te zeggen: jij blijft hier?” “Tijdens hun stage duiken de buitegewone leerlingen in hun eentje de taken en het werkritme in. Loopt in die periode de communicatie met patiënten bij een leerling nog stroef? Dan zoek ik achteraf tijdens de praktijklessen in het ziekenhuis een afdeling met veel oefenkansen . Zo schoon als dat verlegen meisje drempels overwint en aan het einde van haar volgende stage mensen aanspreekt.” © Eva Vlonk Els Wouters, praktijkleraar: “Werkpunten verbloemen we niet.” Ideaalbeeld Els Wouters: “Het intakegesprek bij de stageplek is een sleutel­moment. Werkpunten van leerlingen verbloemen we niet. Een leerling die op school geregeld te laat komt, doet dat op stage ook. Omdat we realistische verwachtingen scheppen, ontstaat er minder ruis op de relatie met de stageplek. Want 1 negatieve ervaring kan bedrijven al doen aarzelen om hun deur opnieuw open te zetten.” “Ook leerlingen moeten duidelijk weten waaraan ze beginnen. Soms vormen ze zich een ideaalbeeld van een stageplek. Maar niet elke zorginstelling organiseert logistiek op dezelfde manier. De ontgoocheling is groot als een leerling plots ontdekt dat die enkel mag poetsen. Vooraf de stageplek bezoeken en een helder beeld krijgen van de taken, is ook daarvoor zinvol.” “Die bezoekjes vooraf helpen ook om vlot een horde te nemen die niet alleen onze buitengewone leerlingen parten speelt: de reisweg naar de stage. Wanneer we naar de stageplek gaan om het contract te tekenen, leggen we de verplaatsing samen af. Wie daar nood aan heeft, krijgt een stappenplan. Met foto’s desnoods. Verdwalen ze toch, dan hebben ze mijn nummer.” Els Wouters, praktijkleraar: “Velen staan te popelen om de schoolbanken te verlaten. Maar die juiste werkhouding aanleren, vraagt tijd.” Feedback Els Wouters: “Zorginstellingen ontvangen ons met open armen, maar fronsen wel de wenkbrauwen als het woord ‘evaluatie’ valt. Die druk op hun schouders haal ik snel weg als ik vertel dat ze geen punten moeten geven. Eerlijke feedback heb ik wel nodig. En die maak ik heel concreet: ‘Als deze leerling morgen komt solliciteren, neem je die dan aan?’” “Met de regelmaat van de klok bespreek ik met de leerlingen welke doelen ze al bereikten en waar we de volgende periode aan werken. Velen staan te popelen om de schoolbanken te verlaten, maar die juiste werkhouding aanleren, vraagt tijd. Ik stimuleer hen om zelf een afspraak te maken met hun stageplaats of om hun stagecontract zelf in orde te brengen.” © Eva Vlonk Els Wouters, praktijkleraar: “De kers op de taart? Leerlingen die na hun stage aan de slag kunnen bij hun stagebedrijf.” Bijsturen Els Wouters: “Vroeger trokken we tijdens de uren praktijk steevast naar het rusthuis in de buurt: boterhammen smeren, de refter vegen, bedden opmaken, de was bedelen, koffie ronddragen of een wandeling maken met bewoners. Maar we wilden onze leerlingen graag ook andere uitdagingen bieden, eens ze daar klaar voor waren. Ik trok mijn stoute schoenen aan en ging op zoek naar een nieuwe plek. Blij dat ik durfde springen, want nu kunnen leerlingen zowel in het rusthuis als in het ziekenhuis praktijk­ervaring opbouwen.” “Eerst experimenteerde ik met 2 locaties in dezelfde week: 2 dagen rusthuis en 1 dag in het ziekenhuis. Die wekelijkse wissels lokten te veel stress uit. Gevolg? In het rusthuis liep alles vlot, maar in het ziekenhuis vielen de motivatie en het werkplezier weg.” “We stuurden onze aanpak bij en kozen voor meer structuur: de vijfdes trekken naar het rusthuis, de zesdes gaan aan de slag in het ziekenhuis. Een logische opbouw omdat de voorspelbaarheid in het rusthuis iets groter is. En omdat mijn leerlingen in het ziekenhuis verspreid over verschillende gangen werken, en dus al iets meer zelfstandig moeten zijn.” “De kers op de taart? Leerlingen die na hun stage als jobstudent of als vaste kracht aan de slag kunnen bij hun stagebedrijf. Ook voor ouders is die eerste job vaak een opluchting: de bevestiging dat hun kind op een dag op eigen benen kan staan.” Het bericht Buitengewone leerlingen met succes op stage verscheen eerst op Klasse .

Summary generated from the RSS feed of Klasse Vlaanderen. All article rights belong to the original publisher. Click through to read the full piece on www.klasse.be.